Sabrın sonu...

Sabrın sonu selamettir derler ben bunu hiç deneyimleyemedim. Sabırsız ve inatçı bir tipim ve fakat bu sefer azmettim. "Sabır sabır ya sabır!" diye dolaşıyorum. Gaza gelmeye de temayüllü olduğumdan bugün etrafımdaki insanlara "Rica ederim beni gaza getirmeyin. Çünkü gaza kolayca gelen bir tipim ama sonuçları daima kötü olmuştur. O yüzden sıkın dişinizi, ha gayret, aldırmayın, kötü düşünmeyin!"

İtiraz yok...

Yöneticimin gereksiz tüm isteklerine bir süredir hiç ses çıkartmıyorum. Zaten gereğinden fazla bürokrasi ve kağıt israfı varken her gün yeni bir fikir üretip, yeni bir form, yazı, basit bir karara 3. 4. imza taleplerine artık hiç itiraz etmiyorum. Çalışanları bayma pahasına "Tamam, yapalım" diyorum. Neden artık hiç itiraz etmediğimi hala anlamadı. Sabrediyorum...

Ah YKB!

Bugün Internet üstünden YKB'ye girdim ve bir mesajla karşılaştım. 3 ayda bir hisse senedi hesabımla ilgili yaptıkları bilgilendirme mesajı için artık para alacaklarını (ne kadar olduğu belli değil) belirten ve mesajı elektronik olarak almak istersem imzalamam gereken bir (hard copy) sözleşme olduğunu ifade eden kuru ve hiçbir kolaylık içermeyen bir mesaj...Bana online olarak e-postayı kabul

Yoğun bir ay...

Bu ay önümüzdeki iki hafta sonu birden İstanbul'a gideceğim. Ayın son haftası da iş için yurt dışında olacağım. Ocak ayında ciddi kemer sıkma niyetim vardı fakat;1 Yılbaşı hediyesi, 1 gece dışarıda eğlence, 1 yeni ev hediyesi ve Roma'ya hazır gitmişken ekstradan iki gün kalayım deyince kemer sıkma niyetim toz ve bulut oldu. Tabii ki bu harcamaları nasılsa yapacağım diye başka hususlarda da

Hesap İşletim Ücretinden nasıl kaçtım?

Eski alışkanlıklardan vazgeçmek kolay olmuyor. Rasyonel olmasa da bazı işleri yapmaya, bazı ilişkileri sürdürmeye meyilli oluyor insan.Yıllarca YKB ve Garanti Bankasıyla çalıştığım için onlarla yollarımı ayırmak konusunda gereksiz yere ayak sürüdüm ve bu arada bayağı bir hesap işletim ücreti ödedim. Geçtiğimiz Haziran ayında birden akıllandım ve bu iki bankadaki hesaplarımı boşalttım. Zaten ev

MUTLU YILLAR!

Bugün garip başladı. Bir cenazeye katıldım. İş arkadaşımızın yaşlı annesi. Allah rahmet eylesin.Şimdi aile muhabbetindeyiz. Çok şükür herkesin keyfi yerinde. Hayat garip...2012'nin 2011'i aratmaması ve çok daha iyi bir yıl olmasını umut ediyorum. Sağlık, başarı, bolluk, bereket ve benim için bir de İstanbul olsun.Herkese MUTLU YILLAR!

Keyif olmayınca yazı da olmuyor

Bir süredir yine yazmıyorum. Yazamıyorum demek daha doğru galiba. Çok şükür hayatın sağlık, aile ve arkadaşlar bölümleri iyi durumda ama işimle ilgili olarak ciddi sorun yaşıyorum. İçimdeki çatışan seslerden biri "Bas istifayı, dön İstanbul'a diyor", diğeri "dur sakin ol. Elbette İstanbul'a dönersin ama şu Haziran ayını bekle, emeklilik hakkını al öyle git" diyor. Bir üçüncü ses de "Haziran bile